LGS MARATONUNDA KAYBOLANLAR

  Her yıl haziran ayında sınav salonlarının kapısında heyecanla bekleyen veliler, içeride ise ömrünün en güzel yıllarını birkaç saatlik maratona sığdırmaya çalışan çocuklarımız...

Bu yıl da sistemin zorluğu değişmedi. Milli eğitim bakanlığı ve YÖK'ün çocuklara dayattığı zor sorular ve seçici olacağız düşüncesi maalesef çocuklarımızı geliştirmekten çok gerilemektedir. Bir öğrencinin kaderi birkaç saatlik bir test sorusu olmamalı. Çocuklarımıza uygulanan bu katı sisteme karşı ses olmak gerekiyor diye düşünüyorum. 2026 LGS ve YKS maratonu bitti bitmesine ama geride bıraktığı o ağır enkaz ne yazık ki hala duruyor.

   Geleceğin dimağları sınav stresiyle, gelecek kaygısıyla ve "başaramazsam ne olur" korkusuyla psikolojik olarak tükeniyorlar. Onları sadece aldıkları puanlarla, girdikleri yüzdelik dilimlerle ölçmek, bir çocuğun içindeki benliğini, yeteneğini ve en önemlisi yaşama sevincini görmezden gelmektir. Eğitim, öğrencileri elemeyi değil onları hayata kazandırmayı hedeflemelidir. Unutmamak gerek, bir sınavın değeri ne olursa olsun bir öğrenciden daha değerli değildir. Yetkililer bu katı sistemi düşünmeleri gerek. Aksi halde yoğun kaygı, gelecek stresi, erken yaşta depresyon ve geleceğe dair güvensizlik başını alıp gider.

   Bu gidişata dur diyen elbette MEB ve YÖK olacak. Katı kararları masa başında verirken pedegog, aile ve öğretmenlerle çocukları geleceğe kazandırma hedefini ortak akılla yürütmeliler. Sınav zorluğu, ezber odaklı bu sistemi kökten değiştirip, çocukların sosyal, sanatsal ve spor yeteneklerini de ödüllendirip ölçen, çok yönlü bir geçiş sistemi inşa edilmeli diye düşünüyorum.

   Peki bu değişim önemlimidir diye soracak olursanız,şüphesiz ki çok çok önemlidir.

   Geleceğimizi emanet edeceğimiz nesilleri, ruhsal olarak hırpalanmış birer robot değil sağlıklı, mutlu ve kendine güvenen bireyler olarak yetiştirmek zorunda olduğumuz için bu değişim şart.

   Nitekim dün açıklanan LGS sonuçları,yarattığı hayal kırıklığını bir kez daha gözler önüne serdi. Soruların aşırı zor olması nedeniyle hem öğrenciler hem de biz veliler büyük bir üzüntü yaşadık. Denemelerde 460 puan alan başarılı çocuklar,sınavda 390 puanlara kadar düşmesi, emeklerin nasıl boşa gittiğini gösterdi. Sınavda çocukları için dua eden anne babaların yaşadığı bu kahroluş, çocukların puanlarını değil, geleceğe olan inançlarını da yok etti. Kısaca lgs sonuçları çocuklarıda aileleride kahretti.

  Geleceğimiz olan bu çocukların ellerinden bugün tutmalıyız. Gençlerimizi yarış pistlerinden alıp, onlara yeniden çocuk olabilecekleri bir dünya sunmak bu ülkenin gelecek nesillere olan en büyük borcudur. Aksi halde psikolojik hastalıklar, mutsuz bir nesil ve geri dönüşü olmayan trajedilerle yüzleşiyor ve gencecik yaşta hayatının baharında canına kıyan evlatlarımızın haberleri durmadan önümüze düşüyor olacak.

   Şimdi soruyorum size hangi üniversite, hangi makam çocuklarımızdan daha değerlidir. Kısacası gençleri, çocukları yaşatmak, hayata hazırlamak için varız. Yoğun baskı altına ve yarış pistine itmek için değil. 

   Unutmayın çocuklar hiçbir sınav, hiçbir soru, hiçbir sıralama sizden değerli değildir ve önünüzdeki uzun hayatta hepinize yürekten başarılar diliyorum. Geleceğimiz siz değerli ve kıymetli öğrencilere emanet.